“Broeders en zusters, toen ik bij u kwam om u het geheim van God te verkondigen, beschikte ook ik niet over uitzonderlijke welsprekendheid of wijsheid. (…) Bovendien kwam ik bij u in al mijn zwakheid en was ik angstig en onzeker. De boodschap die ik verkondigde overtuigde niet door wijsheid, maar bewees zich door de kracht van de Geest, want uw geloof moest niet op menselijke wijsheid steunen, maat op de kracht van God”

(1 Cor. 2:1-4)

Paulus schrijft over zijn presentatie vaardigheden. En ik heb zo maar het idee dat hij het in onze tijd niet ver geschopt zou hebben. “Geen welsprekendheid, geen wijsheid, angstig en onzeker”. Geen kwalificaties waarmee je het echt gaat redden als spreker. Zoek maar snel een ander beroep.

Als je tegenwoordig naar iemand luistert op TV, radio of een of ander podium, dan moet het leuk zijn, spannend en krachtig. Goede presentatievaardigheden, een beetje spanning in het verhaal en als het even kan een flinke dot charisma, maken dat je enthousiast wordt en blijft luisteren. Het verhaal moet je op een of andere manier wel raken, je moet het kunnen beleven als het ware, anders blijft de boodschap niet hangen. Er is immers al zoveel wat je prikkelt en aandacht vraagt in deze wereld. Dus als de spreker op TV je niet kan boeien, dan is de kans groot dat je wegzapt naar een ander programma. Zit je in een zaal en kun je niet weg... dan krijgt je horloge ineens veel meer aandacht dan anders.

We leven in een zap samenleving. Dat is nou eenmaal zo. Ook in de kerk. We kunnen er niet omheen. Vroeger was het lang niet alles bepalend als een dominee niet zo spannend preken kon of de lofprijs en aanbidding saai was.  Tegenwoordig lijkt het erop dat de kerken alleen nog vol kunnen lopen als de spreker uitzonderlijke welsprekendheid, wijsheid, kracht, etc. heeft. Och wee… wat moet dat met al die andere kerken met ingetogen sprekers, rustige dominees, saaie, soms onzekere en angstige vertellers.

Ik weet het… ik overdrijf. Maar toch, bedenk eens wat er toch zou gebeuren als het succes van een kerk werkelijk gaat afhangen van de uitzonderlijke kwaliteiten van de predikanten en aanbiddingsleiders.

Paulus benoemde dit fenomeen al in zijn tijd. En hij liet er de andere kant van zien: het gaat niet om mij, zegt Paulus!! Het gaat niet om mijn welsprekendheid en ook niet mijn onzekerheid of angst. Het gaat om de boodschap, die God zelf, door Zijn Geest kracht geeft.

Wat een geruststelling voor alle predikanten met iets minder charisma en welsprekendheid. Heerlijk. Ze zijn net mensen, zoals u en ik, die hun uiterste best doen. Maar uiteindelijk gaat het niet om ons! Het gaat om God zelf.

Daarom beste lezer(es); wees je bewust van de zapwereld waarin je leeft en wordt die wereld niet gelijkvormig. (Rom. 12:2)